مقدمه ای بر کاشی های کف

کاشی های کف یک دسته کلی از کاشی ها هستند که برای سطوح تزئینی کف در صنعت ساختمان استفاده می شوند. آنها شامل انواع لعابدار هستند و برای مکان هایی مانند جاده ها، حیاط ها و پارک ها مناسب هستند. مواد کلیدی شامل خود کاشی ها، سیمان پرتلند (درجه مقاومت بیشتر یا مساوی 32.5)، شن و ماسه متوسط-درشت و آب آشامیدنی است. نصب به ابزارهایی مانند مخلوط کن ملات، تراز و پتک لاستیکی نیاز دارد.

کار قبل از نصب شامل تعبیه خطوط شهری، آماده سازی لایه پایه و علامت گذاری خطوط ارتفاعی است. یک طرح آزمایشی بر اساس طرح کاشی کاری قبل از نصب واقعی انجام می شود. این فرآیند شامل تمیز کردن لایه پایه، گذاشتن لایه باندینگ، نصب کاشی، پخت (بیش از یا برابر با 7 روز) و تزریق درز است. ساخت و ساز در زمستان نیاز به اقدامات عایق حرارتی و افزودن مواد ضد یخ دارد. استانداردهای کیفیت حکم می کند که سطح تمام شده باید عاری از نقاط توخالی (عدم چسبندگی)، با اتصالات صاف و مستقیم باشد و هرگونه انحراف ابعادی باید در محدوده مشخص باقی بماند. مشکلات رایج مانند لکه های توخالی، جدا شدن، ترک خوردگی یا بالا رفتن را می توان با برداشتن کاشی های شل و ترمیم ناحیه با چسب برطرف کرد. تأسیسات در مناطق عمومی باید ایمنی تردد عابران پیاده را در نظر بگیرند. اگر سطح کاشی کاری شده بالاتر از سطح زمین اصلی باشد یا شیبی ایجاد کند که مناطق مجاور را مسدود کند، باید اقدامات اصلاحی برای بازگرداندن سطح به حالت اولیه انجام شود. عیوب ساختمانی-مانند اختلاف ارتفاع بیش از حد یا حفره های داخلی-به عنوان مشکلات جدی کیفیت طبقه بندی می شوند.